Oświetlenie sceniczne

Światło na scenie to nie „włączyć reflektory” — to sterowanie kilkudziesięcioma urządzeniami, z których każde ma własny adres, własny zestaw kanałów i własny sposób reagowania na komendy. Uczymy tego od strony praktycznej: co naprawdę jedzie kablem DMX, dlaczego urządzenie nie odpowiada i jak zaprogramować scenę, żeby dała się odtworzyć na kolejnym wydarzeniu.

Ćwiczenia odbywają się na konsoletach, a nie w symulatorze. Uczestnik adresuje urządzenia, buduje grupy i palety, programuje sceny i odtwarza je na żywo — łącznie z sytuacją, w której trzeba zareagować bez przygotowanej listy cue.

Ścieżka prowadzi od pierwszego kontaktu z konsoletą do pracy pod presją czasu: efektów, timecode’u, synchronizacji z innymi działami i przygotowania showfile przed wyjazdem. Kolejny krok po tym obszarze to zwykle sieci sterowania, bo Art-Net i sACN zaczynają się dokładnie tam, gdzie kończy się jeden kabel DMX.